Vaders van nu delen de opvoeding en zorg voor de kinderen met hun echtgenotes en vriendinnen. Erik (32) en Jeroen (34) vertellen hoe het bij hen thuis is geregeld.

Vader worden is niet niks!
We zitten op de bank te midden van de puzzels van de ene en boeken van de andere dochter. Erik (32) heeft vandaag, zoals iedere maandag, de zorg voor zijn kinderen. Zoë van drieëneenhalf en Lois van anderhalf. Hij is na de geboorte van de jongste vier dagen gaan werken. Werd dat wel geaccepteerd binnen het bedrijf waar hij werkt? 'Ik heb zowel bij onze eerste als bij onze tweede ouderschapsverlof opgenomen.'

Erik: "Ik werk bij de NS, waar de regelingen over het algemeen gunstiger zijn dan elders in het bedrijfsleven. Zo kon ik niet gedurende maximaal een halfjaar, maar een heel jaar ouderschapsverlof opnemen. Sinds 1 januari van dit jaar heb ik een parttime dienstverband. Dat ging niet zonder slag of stoot, maar ik vind het belangrijk om nauw betrokken te zijn bij de opvoeding van de kinderen. Het maakt het ook makkelijker voor mijn vrouw om ook te werken. Het is een bewuste keuze geweest om beide carrières even op een laag pitje te zetten. Want helaas is het nog wel altijd zo dat je als parttimer minder snel in aanmerking komt voor promoties dan een fulltimer."

Jeroen beaamt dit. Hij is na de geboorte van zijn zoontje Jasper (zes maanden) fulltime blijven werken. Er waren binnen zijn bedrijf geen mogelijkheden om minder te gaan werken. Zelfs ouderschapsverlof opnemen zou problematisch worden. Zijn vrouw Iris heeft besloten om voorlopig te stoppen met werken en fulltime voor hun kind te zorgen.

Jeroen: "Doordeweeks kan ik inderdaad weinig tijd doorbrengen met Jasper. Hij ligt vaak al in zijn bed als ik thuiskom. Dat probeer ik in het weekend in te halen. Zondagochtend is mannenochtend: ik geef hem zijn eerste voeding, doe hem in bad en speel met hem. Daar geniet ik echt van en het geeft mijn vrouw de kans om uit te slapen. Inmiddels weet ik dat fulltime voor een kleintje zorgen niet niks is!"

Wisten de heren wel waar zij aan begonnen of is hun beeld van vaderschap veranderd na de geboorte van hun eerste kind?
"Ik had me eigenlijk van tevoren nooit een beeld gevormd van hoe het zou zijn," vertelt Erik. "Het leek me erg leuk om met mijn kinderen te spelen, ze dingen te leren en samen de wereld te verkennen. Ik was me er wel van bewust dat er positieve en negatieve kanten aan zaten. De verhalen van gebroken nachten en huilbaby's waren me wel bekend!"

"Ik heb lang getwijfeld of ik wel vader wilde worden," bekent Jeroen. "De verantwoordelijkheid leek me erg groot. Het scheelt dat ik het kan delen met mijn vrouw, maar toch: zo'n kleintje is helemaal afhankelijk van jou. Het is me honderd procent meegevallen. Ik had mezelf ook niet als een verzorgende vader gezien, maar ik help nu als ik thuis ben overal mee."

"Ik heb de eerste zwangerschap als heel leuk ervaren," gaat Erik verder. "Samen in de boeken kijken hoe groot het kindje is en hoe ver de ontwikkeling is. Ook het eerste contact als je je hand op de buik legt, vond ik prachtig. Het is toch wel iets unieks om te bedenken dat het jouw kind is daarbinnen, iets van jullie samen. Aan het einde werd het spannend omdat onze eerste heel klein bleek te zijn. De bevalling werd ingeleid en ging heel snel. Ik was erbij, maar had toch het idee dat mijn vrouw al het werk moest doen. Het enige dat ik kon bieden was steun."

De vrouw van Jeroen is thuis bevallen en dat gaf hem de mogelijkheid een grotere rol te spelen. "De zwangerschap vond ik leuk, vooral toen mijn vrouw een dikke buik begon te krijgen en ik echt contact kon maken met de kleine. Veel boeken heb ik niet gelezen, maar ik ben wel een paar keer mee geweest naar de verloskundige en uiteraard naar de partneravond van zwangerschapsgym. Ik had me voorgenomen rustig te blijven als de bevalling eenmaal was begonnen, maar ik was toch wel even van mijn stuk. Gelukkig was Iris wel rustig en vertelde zij wat ik allemaal moest doen. Toen de verloskundige er eenmaal was, verdween de paniek en kon ik toch nog goed meehelpen. Het mooiste moment vond ik de navelstreng doorknippen: je bent nu echt op deze wereld, Jasper, dacht ik toen!"

Inmiddels zijn de babytjes van toen alweer aardig gegroeid.
Erik blikt terug: "Daadwerkelijk vader zijn is me over het algemeen meegevallen. Sommige dingen gaan vanzelf; je weet blijkbaar toch intuïtief hoe je je kind moet troosten of hoe je het beste op andere dingen kunt reageren. De regelmaat die zo'n kleintje nodig heeft, vond ik wel beperkend. Het strakke schema van voedingen en slaapjes laat weinig ruimte over voor iets leuks. En ergens in de stad een kopje koffie drinken, is er vaak niet bij: in de meeste gevallen past je kinderwagen niet in het café. Gelukkig wordt dat stukken beter naarmate ze ouder worden."

Ook Jeroen vond de eerste maanden zwaar: "Jasper had last van krampjes en huilde veel. Ik ben heel wat keren met dikke wallen onder mijn ogen op mijn werk verschenen. Toen heb ik enkele momenten gedacht: waar ben ik aan begonnen! Zoals ik zei, de verantwoordelijkheid is me meegevallen. Ik ervaar het niet als drukkend, ik ben er juist trots op dat dit mijn zoon is en dat ik voor hem mag zorgen. Wat mij is tegengevallen, is het gebrek aan tijd voor jezelf. Maar ook dat begint weer te komen nu hij iets ouder is."

Vader zijn van een jong kind hebben zij inmiddels aan den lijve ondervonden. Hoe zijn hun verwachtingen voor de toekomst?
"Samen met mijn zoon naar Ajax kijken en sleutelen aan zijn brommer!" lacht Jeroen. "Ik heb eerlijk gezegd geen duidelijk beeld van later. Ik vind het belangrijk dat Jasper weet dat hij altijd op mij terug kan vallen en ik hoop dat we een goede band zullen krijgen en houden. Hoe ik het precies aan zal pakken, weet ik niet. Dat komt hopelijk wel vanzelf."

"Ik denk dat we op dezelfde voet verder gaan," zegt Erik. "Iedere leeftijd heeft volgens mij zijn charmes en zijn moeilijkheden. Ik wil mijn kinderen graag dingen leren en hen bepaalde normen en waarden meegeven. Aan de andere kant wil ik ze niet dwingen om bepaalde dingen te doen, omdat ik die belangrijk vind. Ze moeten wel een mate van vrijheid hebben om zelf te bepalen wat zij willen."

Tot slot: hebben de mannen tips voor andere vaders?
"Laat je niet gek maken door alle adviezen en volg je intuïtie," meldt Erik. "En probeer ook ruimte te creëren om dingen met z'n tweetjes te blijven doen." Jeroen denkt diep na en zegt: "Geniet zoveel mogelijk van je kind. Ik zie het al aan Jasper: het gaat ongelofelijk snel!"