De keizersnee als operatie

Een keizersnee is een chirurgische ingreep die wordt uitgevoerd door een gynaecoloog. De operatie duurt ongeveer drie kwartier tot een uur. Je baby wordt al tijdens de eerste vijf tot tien minuten van de operatie geboren. De resterende tijd is nodig voor het hechten van je baarmoeder en buik.

De voorbereiding
Er gaat een aantal handelingen vooraf aan de eigenlijke ingreep. Allereerst zal je schaamhaar afgeschoren worden zodat de chirurg goed kan zien wat hij of zij doet. Daarna wordt je buik ontsmet met een desinfecterende vloeistof. Deze vloeistof zorgt ervoor dat alle bacteriën die zich op je huid bevinden, gedood worden. Zonder deze ontsmetting zouden de bacteriën via de keizersnee je lijf kunnen binnendringen en daar voor een ontsteking kunnen zorgen. Vaak heeft de ontsmettingsvloeistof een opvallende kleur, zodat goed te zien is waar je buik bacterievrij is.
De volgende stap bestaat uit het aansluiten van een infuus dat ervoor zorgt dat je tijdens de operatie van bepaalde vloeistoffen kunt worden voorzien. Ook zal er een katheter (dat is een dun, flexibel slangetje) in je plasbuis en je blaas worden gebracht om je urine af te voeren. Voordat de operatie begint, wordt er een schermpje voor je gezicht geplaatst zodat je zelf niet ziet wat de chirurgen doen. Ten slotte zul je, ergens tijdens het proces van de voorbereiding op de ingreep, geheel of gedeeltelijk onder narcose gebracht worden.

Uitvoering
Bij een keizersnee wordt er een snee in je buikwand gemaakt, zodat de gynaecoloog bij je baarmoeder kan komen. Vervolgens wordt je blaas een eindje van je baarmoeder afgeschoven. Deze drukt er aan de onderkant tegenaan. De gynaecoloog opent je baarmoeder op de plaats waar eerst je blaas lag. Het vruchtwater dat in de vruchtzak aanwezig is, wordt afgezogen. Daarna wordt je baby uit je baarmoeder getild, meestal met zijn hoofdje eerst. Er wordt vaak nog flink op je buik gedrukt, maar daar voel je niets van. De gynaecoloog zal vervolgens de navelstreng doorknippen. Wanneer je baby is geboren, wordt de placenta uit de baarmoeder verwijderd.

Wanneer dit allemaal is gebeurd, breekt de laatste fase van de operatie aan. Deze fase neemt de meeste tijd in beslag. Tijdens deze fase worden de verschillende weefsellagen van je baarmoeder gehecht. Daarvoor wordt gebruikgemaakt van hechtingen die, als de wond genezen is, vanzelf worden opgenomen door het weefsel. Dit betekent dat ze later dus niet nog een keer verwijderd hoeven te worden. Ook je buikwand wordt meestal met dit soort hechtingen dichtgenaaid.

Horizontaal of verticaal
De snee in je buik kan op twee manieren gemaakt worden: horizontaal, vlak boven het schaambeen, of verticaal, van je navel naar beneden. Vroeger werd er altijd een verticale snee gemaakt. Deze bleek echter een aantal nadelen te hebben. Een verticale snee gaat door het gespierde gedeelte van de baarmoeder. Daardoor is de kans heel groot dat de wond bij een volgende, vaginale bevalling openscheurt. Dat is een complicatie die zowel voor de moeder als voor het kind erg schadelijk kan zijn.

De keizersnee waarbij een verticale incisie is gemaakt, wordt ook wel een klassieke keizersnee genoemd. Als je eenmaal zo’n verticale keizersnee hebt gehad, zul je bij een eventuele volgende zwangerschap ook met een keizersnee moeten bevallen.

Uit ervaring is gebleken dat een horizontale keizersnee vlak boven het schaambeen niet meer openscheurt bij een volgende, vaginale bevalling. Als er verder geen complicaties zijn, kun je na een dergelijke keizersnee gewoon weer op de natuurlijke manier bevallen. Bovendien geneest een horizontale keizersnee meestal beter en sneller dan een verticale. Daarbij heeft de horizontale keizersnee nog het voordeel dat het litteken later gewoon schuilgaat achter je slip of bikini.