Emotionele en psychische gevolgen van een keizersnee
De kraamtijd na een keizersnee ziet
er misschien niet zo uit als je in eerste instantie had voorgesteld.
Vooral wanneer de keizersnee onverwacht was en je je er niet op hebt
kunnen voorbereiden. Je moet nu nog wat dagen doorbrengen in het ziekenhuis,
je hebt last van de hechtingen in je buik, van de narcose... Vaak
ligt je baby in een couveuse en kun je hem veel minder vaak vasthouden
dan je zou willen. Dat alles kan ertoe bijdragen dat je psychisch
en emotioneel niet zo lekker in je vel zit.
Je hebt misschien het gevoel dat je de bevalling nog niet helemaal
hebt verwerkt. Sommige vrouwen voelen zich teleurgesteld of zelfs
bedrogen omdat ze niet op een natuurlijke manier zijn bevallen. Andere
vrouwen hebben het gevoel dat de bevalling met een keizersnee niet
echt is en dat ze een belangrijk deel van het geboorteproces hebben
gemist. Het komt ook voor dat vrouwen na een keizersnee het gevoel
hebben dat ze tekort zijn geschoten in hun kwaliteiten als vrouw en
moeder, omdat ze de bevalling zelf niet tot een goed einde konden
brengen.
Dergelijke gevoelens komen echt heel vaak voor en zijn ook heel begrijpelijk.
Het helpt vaak om er met je partner over te praten. Als hij er in
de operatiekamer bij was, kan hij proberen de bevalling zo goed mogelijk
te beschrijven, zodat je een betere voorstelling kunt vormen van wat
er precies is gebeurd. Ook kan het helpen om de bevalling nog eens
door te spreken met de gynaecoloog die de keizersnee heeft gedaan.
Wanneer je deze gevoelens herkent, is het erg belangrijk dat je
probeert in te zien dat een bevalling met een keizersnee minstens
zo echt en ingrijpend is als een natuurlijke bevalling. De complicaties
die leiden tot het besluit voor een keizersnee, zijn niet jouw
schuld. En als je een spoedingreep hebt gehad, is het goed om te
beseffen dat je al heel wat doorgemaakt hebt voordat je de keizersnee
kreeg, vaak meer dan de vrouwen die op de natuurlijke manier bevallen.
Het kan ook zijn dat je na de bevalling met een keizersnee moeite
hebt om vertrouwd te raken met je baby. Zeker wanneer je baby in
een couveuse ligt. Misschien dat je de eerste tijd na de bevalling
nog geen band met je kindje voelt, maar dat het lange tijd duurt
voordat je aan je baby bent gewend. Ook dit komt regelmatig voor.
Het is dus helemaal niet raar of verkeerd als je deze gevoelens
hebt.
Wanneer je in deze situatie terechtkomt, is het belangrijk om te
beseffen dat je een slechte start hebt gehad. Je hebt immers minder
gelegenheid gehad om aan je kind en aan jezelf in de rol van moeder
te wennen. De geboorte van je kind heb je zelf niet goed kunnen
zien. De narcose kan ervoor gezorgd hebben dat je te versuft was
om je te realiseren dat je moeder was geworden. Na de ingreep voelde
je je waarschijnlijk ziek en ellendig. Daarbovenop komt dan vaak
nog dat je kind zich niet direct naast je bed bevond en je hem alleen
zo nu en dan mocht bekijken.
Kortom, het is helemaal niet vreemd dat je je na een bevalling
met een keizersnee nog een tijd lang onwennig voelt ten opzichte
van je kindje. Je hoeft je dus beslist niet schuldig te voelen als
je deze gevoelens hebt. En bedenk dat ook vrouwen die een natuurlijke
bevalling hebben gehad, vaak nog erg moeten wennen aan de baby en
hun eigen moederschap.
Als je al weet dat je met een keizersnee moet gaan bevallen, kun
je deze gevoelens voor een deel voorkomen door je vooraf goed te
laten informeren. Zo kun je samen met je partner een gesprek aanvragen
met de gynaecoloog die de operatie zal uitvoeren. Hij kan je vertellen
wat de operatie precies inhoudt, welke procedures er worden gevolgd
en of je partner bij de ingreep aanwezig mag zijn. Ook kun je proberen
om een video-opname van een bevalling met keizersnee te pakken
te krijgen. Dat kan helpen bij het vormen van een beeld van wat
er precies gaat gebeuren.
|
