Onderwerp van de maand: Borstvoeding of flesvoeding?

Angela Jansen:
Britt is zeven dagen oud, is het eerste kindje van ouders. De zwangerschap is probleemloos verlopen en de bevalling is spontaan op gang gekomen en had een prima beloop. De eerste vier dagen heeft de kraamverzorgende veel tijd en energie gestoken in het aanleggen.
Britt lijkt honger te hebben, wordt aangelegd, maar pakt de tepel, zuigt een aantal keren snel en laat los. Al met al duurt een voedingsmoment een uur en het is de vraag of ze ook genoeg heeft gehad.
De vierde dag wordt het tepelhoedje als hulpmiddel gebruikt, Britt drinkt een keer 50 ml en ouders beginnen weer een beetje hoop te krijgen. De lactatiekundige is dan gevraagd mee te kijken. Na de vierde dag krijgen ouders te maken met een andere kraamverzorgende, zij vindt het voeden met een tepelhoedje geen verstandige keus.
Opnieuw wordt gedurende twee dagen veel tijd uitgetrokken voor de borstvoeding. Britt wordt slaperiger en meldt zich niet meer voor de voeding.
Inmiddels is Britt ruim 8% afgevallen en moet er op advies van de verloskundige bijgevoed worden. Ouders besluiten te gaan kolven en de melk per fles te geven. Op dat moment hebben ze er geen behoefte aan om de lactatiekundige te bellen voor verdere begeleiding. Ze willen rust en de borstvoeding staat met name vader erg tegen.

Op de zesde dag neemt de kraamverzorgende afscheid. Ouders geven moedermelk per fles. Britt is aan het groeien en ouders lijken meer tot rust te komen.
De zevende dag nemen ouders contact met me op, ze krijgen Britt moeilijk wakker, ze begint nu ook te spugen en ze heeft volgens ouders een bolle buik. "un jij ons helpen?"

Ik besluit op huisbezoek te gaan. Ik tref twee ouders aan die helemaal op zijn, verdrietig en bezorgd. De kraamweek is voor hen geen fijne week geweest. Er zijn veel tegenstrijdige adviezen gegeven en ouders weten het niet meer. Het spugen lijkt mij eerder te komen doordat Britt nu per fles een royale hoeveelheid voeding krijgt en dit gewoon nog niet gewend is. Daarnaast blijkt dat ze de fles met vijf minuten en niet netjes leeg drinkt. De bolle buik vind ik erg mee vallen, Britt ligt tevreden te slapen en ziet er goed uit. Ouders geven aan het spoor even helemaal bijster te zijn.

In eerste instantie merk ik bij vader heel veel weerstand tegen borstvoeding. Hij vindt dat dit al veel te veel frustraties en ellende heeft gegeven en vindt de overstap naar flesvoeding de enige en juiste oplossing. Ik merk bij moeder dat ze nog heel erg twijfelt. Graag had ze borstvoeding willen geven, maar zou dit nu nog kans van slagen hebben? Is het niet beter om voor zekerheid te kiezen en gewoon over te gaan naar flesvoeding? Of is het kolven nog een optie en de moedermelk met de fles te geven?

Ik geef aan dat ik het belangrijk vind dat we in ieder geval een weloverwogen keuze gaan maken en hier dan ook voor 100% voor gaan en dat ik ze hierbij zal helpen. Ik benoem mogelijkheden. Eén van deze mogelijkheden is het opnieuw proberen aan te leggen. Ik vertel daarbij dat ik het dan van belang vind dat ouders hier opnieuw goede begeleiding bij moeten krijgen. Eventueel kunnen we overwegen om een lactatiekundige er opnieuw bij te betrekken.
Voor op dit moment kies ik hier nog niet voor. Ik wil kijken waar we in alle rust tegen aan lopen. Wel vind ik dat een voedingsmoment met een half uur nu wel klaar moet zijn omdat Britt anders veel te oververmoeid raakt. Dit laatste is mogelijk al de oorzaak van het moeilijk wakker kunnen krijgen en eigenlijk onvoldoende uitgerust te zijn om goed en effectief te kunnen drinken. Ik vind het verder van belang dat we na maximaal drie dagen de balans gaan opmaken.
Gaat de borstvoeding gepaard met te veel energie, zorgen, frustraties, tijd en/of blijkt dat er bijgevoed moet worden, besluiten we over te gaan tot kolven en de melk per fles te geven. Ouders gaan hiermee akkoord en we gaan intensief aan het werk.

Nadat Britt ruim drieenhalf uur geslapen heeft gaan we haar wakker maken. Tijdens het verschonen laat ze duidelijke hongersignalen zien. Nadat we vijf minuten hebben geprobeerd haar aan te leggen, besluit ik het tepelhoedje toch te gebruiken. Moeder heeft heel vlakke tepels en Britt raakt gefrustreerd dat ze niet goed kan pakken. Ik vertel ouders dat het ook nu heel belangrijk is dat ze goed moet happen en zowel de tepel als een deel van de tepelhof moet pakken.
Britt pakt goed, wel valt het op dat ze vrij lang moet zuigen voordat de voeding toeschiet. Maar als de voeding toeschiet drinkt ze keurig en na 25 minuten laat ze los.
Bewust hebben we er voor gekozen om in eerste instantie toch te wegen voor en na het aanleggen. Britt heeft 60 ml gedronken. Wij zijn allemaal enthousiast. Gekeken naar de leeftijd en het gewicht zou Britt ongeveer 7 voedingen van 70 a 80 ml. moeten hebben. Ik vertel ouders dit, maar vind dat Britt er zo tevreden uit ziet dat we het even zo laten.

Ik spreek met ouders af dat ze de rest van de avond en nacht dit proberen voort te zetten. Daarbij vind ik het van belang dat ze Britt in ieder geval na vier uur wakker maken. De volgende dag geven ouders aan dat ze uit is gekomen op zeven voedingen, maar dat ze ook maar een keer 35 ml heeft gedronken. We wegen Britt en zien dat ze ten opzichte van de dag ervoor 25 gram is aangekomen. Dit is een geweldige opsteker voor ons allemaal. Britt heeft niet noemenswaardig gespuugd en oogt tevreden.

Britt is ontspannen en maakt een alerte indruk. Mijn voorkeur gaat er altijd naar uit om zonder hulpmiddelen borstvoeding goed te laten lopen. Dat is dan ook de reden dat ik vandaag toch wil proberen of het lukt om zonder
tepelhoedje te drinken. Van te voren beloof ik ouders om dit even te proberen en dat het zeker niet moet resulteren in strijd, stress, frustratie en heel veel energie. De eerstvolgende voeding kijk ik mee. Het is even zoeken naar voldoende grip, maar binnen vijf minuten heeft Britt ook nu de borst goed te pakken.
Ouders geven aan dat het voor hen geruststellend werkt toch te weten wat Britt per keer drinkt, dus het wegen houden we nog even aan. Ouders zijn zich er van bewust dat er bij borstvoeding in wisselende hoeveelheden gedronken kan worden en dat dit heel normaal is en je daar als ouder niet van in de stress moet schieten. Ik ga met een goed gevoel naar huis.

Opnieuw is Britt de volgende dag goed gegroeid en zoals afgesproken maken we de balans op. Het gaat onvoorstelbaar goed, ouders hebben er beiden een goed gevoel bij, hebben het vertrouwen dat het met borstvoeding gewoon, kan helemaal terug. Ze geven aan dat ze nu de tijd hebben om te gaan genieten van hun kleine meid. En dit laatste vind ik ontzettend belangrijk. En met name moeder is heel blij dat de borstvoeding uiteindelijk toch gelukt is en geniet hier nu ontzettend van.

Na een week heb ik nog een keer telefonisch contact. De weegschaal hebben ze inmiddels ook terug gebracht. Het gaat nog steeds goed.

- augustus 2010:   In spagaat op de bank - ouders met een tweeling
- juli 2010:   Onrust ten gevolge van een voedingsprobleem?
- juni 2010:   Depressief na de bevalling
- mei 2010:   Begeleiding en ondersteuning na een lange couveuseperiode thuis
- april 2010:   Ontwikkelen gezonde gevoelsontwikkeling van je baby
- maart 2010:   De kracht van ouders
- januari 2010:   Stress bij jonge baby
- december 2009:   Geen roze wolk
- september 2009:   Babymassage als 'voeding' voor je baby
- augustus 2009:   Het ontwikkelen van een goede slaapgewoonte
- juli 2009:   Roze wolk of onweersbui?