Is er een acute stijging van je bloedruk, dan word je meestal doorverwezen naar een gynaecoloog. Deze zal medicijnen of een dieet voorschrijven.

Bloedonderzoek
Naast het vaststellen van de bloedgroep van moeder en kind is bloedonderzoek van belang voor het opsporen van ziektes. Al ben je als zwangere niet ziek, toch kun je draagster zijn van een bepaalde ziekte. Is dat het geval, dan wordt in onderling overleg vastgesteld wat de beste maatregelen zijn. Twijfel je aan aids, dan moet je dit zelf aangeven.

Verder maakt een bloedprik in je vinger, tijdens een van de controles, veel duidelijk. Is er te weinig ijzer in je bloed, dan spreken we van bloedarmoede. Extra ijzertabletten verhelpen dit euvel snel.

Urine
Je urine wordt onder meer onderzocht op suiker en eiwitten. Normaal gesproken komen die stoffen niet in je urine voor. Eiwit kan bijvoorbeeld duiden op een blaasontsteking of op een zwangerschapsvergiftiging. Suiker in je urine kan betekenen dat je een vorm van suikerziekte hebt. Als het geen erfelijke vorm is, verdwijnt deze suikerziekte meestal direct na je zwangerschap.

Baarmoederstand
Aan de hand van de hoogte en de grootte van de baarmoeder kan de arts of verloskundige de zwangerschapsduur vaststellen. Ook een groeiachterstand of een te grote baarmoeder worden zo opgemerkt.

Harttonen
Bij elke controle zul je tenslotte - door middel van een apparaat, de Doptone - even het hartje van je baby kunnen horen. Dat is in principe vanaf twaalf weken mogelijk, maar soms kan dat nog te vroeg in de zwangerschap zijn. Zeker als je voor het eerst de hartgeluidjes van je baby hoort, is dit zeer emotioneel.

Echoscopie
Bij echoscopie wordt hoogfrequent geluid door de buik gezonden. De teruggekaatste geluidsgolven worden zichtbaar gemaakt op een beeldscherm, waardoor onder andere de placenta wordt gelokaliseerd en de grootte van het hoofd wordt vastgesteld.