Inleiding
IDe laatste jaren lijkt het percentage vrouwen dat
lijdt aan zwangerschapsvergiftiging toe te nemen. Dit heeft een
aantal oorzaken.
-
Zwangerschapsvergiftiging komt vaker
voor bij vrouwen boven de 35 jaar.
Het feit dat de meeste vrouwen gemiddeld op steeds latere
leeftijd zwanger worden, draagt ook bij aan de stijging van
het aantal gevallen, waarbij zich een zwangerschapsvergiftiging
voordoet.
-
Zwangerschapsvergiftiging komt vaker
voor bij meerlingzwangerschappen.
Als een vrouw
ouder
is, wanneer ze zwanger raakt, is de kans dat ze een meerling
krijgt groter. Bij meerlingzwangerschappen ontstaat vervolgens
weer vaker een zwangerschapsvergiftiging.
De stijging van het aantal gevallen hangt dus
duidelijk samen met veranderingen in de samenleving. Zo krijgt
een steeds groter aantal vrouwen met de ziekte te maken. Daarom
is het belangrijk dat ook steeds meer mensen bekend raken met
de ziekte, de symptomen en de verschillende vormen van behandeling.
Hierdoor zullen de verschillende klachten eerder als mogelijke
aanduiding van zwangerschapsvergiftiging worden herkend en kan
er eerder met een behandeling worden gestart.
Wanneer openbaart een zwangerschapsvergiftiging
zich?
De ziekte doet zich meestal pas voor na de 24e week
van de zwangerschap. Ook na de bevalling kan de ziekte zich nog
openbaren. Pas wanneer je meer dan 72 uur na de bevalling nog
geen klachten hebt die wijzen op een zwangerschapsvergiftiging,
kan worden vastgesteld dat het gevaar om de ziekte te krijgen
is geweken.
Hoe heet het precies?
Zwangerschapsvergiftiging is de meest bekende naam van
een aandoening die ook wel pre-eclampsie of toxicose wordt genoemd.
Naast zwangerschapsvergiftiging zijn er nog een aantal andere
ziekten bekend die erg op zwangerschapsvergiftiging lijken. Dit
zijn zwangerschaps hoge bloeddruk (ook wel hypertensie), het
HELLP
syndroom en
eclampsie.
Het verschil tussen deze aandoeningen en zwangerschapsvergiftiging
bestaat uit de ernst van de ziekte. Zwangerschaps hoge bloeddruk
is de minst ernstige aandoening. Daarna volgen, in oplopende graad
van ernstigheid, zwangerschapsvergiftiging, het HELLP syndroom
en eclampsie. Een minder ernstige vorm van zwangerschapsvergiftiging
kan zich ontwikkelen tot een variant die aanzienlijk schadelijker
is.
Rondom de meer bekende naam zwangerschapsvergiftiging
zweven dus een groot aantal medische termen, die naar een groep
aandoeningen verwijzen die allemaal erg op elkaar lijken, maar
waarvan de één veel ernstiger is dan de ander. Om
naamsverwarring te voorkomen en omdat de verschillende ziektes
zoveel gemeenschappelijke kenmerken hebben, zullen we het hier
steeds hebben over zwangerschapsvergiftiging.
Wat zijn de symptomen?
Er zijn een aantal klachten die erop kunnen wijzen dat
je een zwangerschapsvergiftiging hebt. Dit zijn:
- opgezwollen handen, enkels of een opgezwollen gezicht (oedeem)
- pijn rechts onder de ribben
- tintelingen in de vingers
- gezichtsstoornissen, zoals het sterretjes of lichtflitsen
zien
- een pijnlijk gespannen gevoel bovenin de buik
Natuurlijk is het niet zo dat je, wanneer je
een van deze klachten herkent, meteen aan een zwangerschapsvergiftiging
moet denken. Maar wanneer de klachten zich regelmatig voordoen
en vooral wanneer meerdere van de klachten in combinatie voorkomen,
is het wel verstandig je verloskundige, huisarts of gynaecoloog
te raadplegen. De diagnose zwangerschapsvergiftiging wordt pas
gesteld wanneer je naast deze klachten ook last blijkt te hebben
van een te hoge bloeddruk en van een te grote hoeveelheid eiwit
in je urine.
Hoe ontstaat zwangerschapsvergiftiging?
Het is erg moeilijk om een antwoord op deze vraag te geven. Op
dit moment zijn binnen de medische wetenschap namelijk nog niet
alle factoren bekend, die leiden tot een zwangerschapsvergiftiging.
Het is dan ook niet precies te zeggen waarom je de ziekte krijgt.
Wel kan er een bepaalde risicogroep worden onderscheiden. Als
je tot deze risicogroep behoort, heb je een grotere kans om zwangerschapsvergiftiging
te krijgen dan andere vrouwen. De risicofactoren zijn:
-
Eerste zwangerschap of niet
Zwangerschapsvergiftiging komt vaker voor tijdens een eerste
zwangerschap. Wanneer je zwanger bent van je eerste kindje,
loop je dus een groter risico de ziekte te ontwikkelen, dan
wanneer je zwanger bent van je tweede.
-
Ziekten
Er zijn een aantal ziekten die de kans op zwangerschapsvergiftiging
vergroten. De belangrijkste hiervan zijn suikerziekte en het
hebben van een hoge bloeddruk. Ook wanneer je lijdt aan stollingsafwijkingen,
afwijkingen in de bloedsomloop of bepaalde stofwisselingsstoornissen,
behoor je tot de risicogroep.
Als je weet dat je aan één van deze ziekten
lijdt, kun je het beste contact opnemen met je arts. Deze
kan je dan vertellen of er een relatie bestaat tussen jouw
specifieke aandoening en zwangerschapsvergiftiging. Als dat
zo is, kan er meteen rekening mee worden gehouden en zal er
bij eventuele klachten die wijzen op zwangerschapsvergiftiging
eerder een juiste diagnose kunnen worden gesteld.
-
Erfelijke factoren
De medische wereld is er inmiddels van overtuigd dat ook bepaalde
erfelijke factoren een rol kunnen spelen bij de ontwikkeling
van de ziekte. Wanneer je moeder of zussen een zwangerschapsvergiftiging
hebben gehad, is de kans dat je zelf de ziekte zult krijgen
groter. Als je zelf tijdens een eerdere zwangerschap al een
zwangerschapsvergiftiging hebt gehad, is het risico dat je
het nog een keer krijgt ook groter dan normaal.
Wat zijn de gevolgen van zwangerschapsvergiftiging?
Voor jezelf
Zwangerschapsvergiftiging heeft tot gevolg dat bepaalde organen
niet goed meer functioneren. De vochtophopingen in je handen,
enkels of gezicht worden veroorzaakt doordat je bloedvaten tijdens
de ziekte poreus worden en meer vocht dan normaal uit je bloedvaten
kan weglekken. Dit vocht hoopt zich vervolgens op in de weefsels
van verschillende lichaamsdelen. Ook je nieren worden poreuzer,
waardoor er eiwitten in je urine terechtkomen. Naast je bloedvaten
en je nieren zal ook je lever minder goed gaan functioneren tijdens
een zwangerschapsvergiftiging.
Voor je baby
Een ander schadelijk gevolg van de ziekte is dat je moederkoek
minder goed zal gaan werken. Dit heeft directe gevolgen voor de
gezondheid en ontwikkeling van je baby. Omdat je placenta tijdens
een zwangerschapsvergiftiging minder goed wordt doorbloed, krijgt
je baby minder voedingsstoffen en zuurstof. Hierdoor zal hij minder
vaak en minder heftig gaan bewegen.
Als je merkt dat je baby minder is gaan bewegen
dan normaal, kan dat dan ook een indicatie zijn voor een slecht
functionerende moederkoek. Vooral wanneer dit zich voordoet in
combinatie met de eerder genoemde symptomen. Het spreekt vanzelf
dat het, wanneer deze situatie zich voordoet, verstandig is contact
op te nemen met je verloskundige, huisarts of gynaecoloog. Wanneer
je baby zich alleen gedurende korte perioden minder beweegt dan
normaal, kan het natuurlijk ook gewoon zijn dat hij op die momenten
slaapt.
Als gevolg van de verminderde toevoer van voedingsstoffen
en zuurstof zal je baby minder hard groeien. De kindjes die na
een zwangerschapsvergiftiging worden geboren, zijn dan ook magerder
dan normaal. Als je baby na de geboorte weer genoeg voeding krijgt,
herstelt dit zich weer. Omdat hij bij de geboorte kleiner en magerder
is dan normaal, zal je kindje vaak enige tijd in een
couveuse
moeten blijven. Zeker na een ernstige vorm van zwangerschapsvergiftiging,
waarbij is besloten om de bevalling vroegtijdig in te leiden.
In de toekomst
De meeste lichamelijke klachten die je tijdens een zwangerschapsvergiftiging
hebt, verdwijnen na de bevalling vanzelf weer. Je zult dan ook
geen blijvende schade overhouden aan je bloedvaten, nieren of
andere organen. Wel kan het nog een jaar duren voordat je voor
je gevoel weer helemaal de oude bent. Naast lichamelijke klachten
kun je echter ook psychische klachten overhouden aan een zwangerschapsvergiftiging.
Die klachten verdwijnen vaak iets minder snel.
Het zou kunnen dat je tijdens en na een zwangerschapsvergiftiging
last hebt van gevoelens van angst en onzekerheid over je eigen
gezondheid en over die van je baby. Misschien dat je hierdoor
opziet tegen een eventuele volgende zwangerschap. Deze gevoelens
kunnen spanningen met zich meebrengen, die pas na lange tijd verdwijnen.
Als dat zo is, is het verstandig om contact
op te nemen met hulpverlenende instanties, zoals het RIAGG, of
met een psycholoog. Ook kun je proberen om contact te leggen met
vrouwen die hetzelfde doormaken als jij, bijvoorbeeld door een
oproepje te plaatsen in de rubriek Vraag en aanbod bij Babyinfo.
Alleen het samen praten (of mailen) over wat je doormaakt, kan
al voor verlichting zorgen.
Welke complicaties kunnen er optreden?
Wanneer je arts niet op tijd de juiste diagnose stelt of wanneer
de behandeling niet aanslaat, kan de eerste, minder ernstige vorm
van zwangerschapsvergiftiging zich ontwikkelen tot een meer schadelijke
variant. Er zijn twee ziekten bekend die kunnen ontstaan uit een
zwangerschapsvergiftiging. Dit zijn het
HELLP syndroom en
eclampsie.
Beide ziekten lijken erg op zwangerschapsvergiftiging, maar zijn
veel ernstiger van aard. Wanneer je aan één van
deze aandoeningen lijdt, zul je dan ook in de meeste gevallen
in het ziekenhuis moeten worden opgenomen.
Wat kun je eraan doen?
Helaas is er nog te weinig bekend over het ontstaan van zwangerschapsvergiftiging
om een behandeling te ontwikkelen, waarbij al je klachten in één
keer worden bestreden. Zolang men niet weet hoe de ziekte ontstaat,
kan de oorzaak niet direct worden aangepakt. Dat wil niet zeggen
dat je er helemaal niks aan kunt doen. Er zijn de laatste jaren
namelijk een aantal methoden ontwikkeld, waarmee je de symptomen
van de ziekte kunt bestrijden.
Allereerst zullen je artsen waarschijnlijk
proberen om je bloeddruk te verlagen. Hiervoor krijg je soms medicijnen
en word je bovendien aangeraden om veel rust te houden. Dit kan
betekenen dat je gedurende een bepaalde periode in bed moet blijven.
Ook kunnen kalmerende middelen worden voorgeschreven.
De meeste klachten die je hebt tijdens een
zwangerschapsvergiftiging zijn met behulp van medicijnen goed
te verlichten. Het is echter niet te garanderen dat je klachten
tijdens en na de behandeling ook volledig zullen verdwijnen. Wel
kunnen de pijn en de last die je ervaart in de meeste gevallen
aanmerkelijk worden verminderd.
Hoewel je hiermee de oorzaak van de ziekte
niet direct aanpakt, ontstaat er tijdens deze behandeling toch
een betere situatie voor jou en je baby. Als je minder last van
de klachten hebt, zullen er namelijk minder stresshormonen in
je bloed aanwezig zijn. Ook je baby zal zich hierdoor beter voelen.
Óf je medicijnen voorgeschreven zult krijgen
en welke dat dan zijn, wordt volledig bepaald door jouw persoonlijke
situatie. fhankelijke van de ernst van de zwangerschapsvergiftiging,
je algehele conditie en de toestand van je baby zal je arts bepalen
hoe hij jou het beste kan behandelen. Dat is in elk geval weer
anders. Niet alle geneesmiddelen zijn immers geschikt voor gebruik
tijdens de zwangerschap.
Ga dan ook vooral niet zelf proberen om je
klachten te bestrijden. Je weet nooit of je jezelf en je kindje
hiermee niet juist meer kwaad doet dan goed. Vraag daarom altijd
advies aan je huisarts, verloskundige of gynaecoloog voordat je
een geneesmiddel gebruikt.
Als je een ernstigere vorm van zwangerschapsvergiftiging
hebt, kan de behandeling ook bestaan uit het vroegtijdig opwekken
van de geboorte. Dit gebeurt wanneer je baby zonder ernstige gevaren
buiten je baarmoeder verder kan leven. Dit is gemiddeld vanaf
de 29e week van de zwangerschap.
Deze methode van behandeling wordt vooral toegepast
wanneer het voor je baby te gevaarlijk is geworden om nog langer
in de baarmoeder te blijven. Die situatie doet zich voor wanneer
je baby te weinig zuurstof en voedingsstoffen krijgt als gevolg
van een slecht functionerende moederkoek.
Aan het besluit om de bevalling vroegtijdig
in te leiden gaat vaak een groot aantal overwegingen vooraf. Welke
beslissing uiteindelijk genomen wordt, hangt onder meer af van
zaken als:
- hoe ver je bent in je zwangerschap,
- hoe ziek je bent,
- hoe zwaar je baby ongeveer is,
- wat het risico is als je doorgaat met je zwangerschap,
- wat het risico is voor je baby als hij nu wordt geboren,
- wat het risico is voor je baby als hij nu niet wordt geboren,
- wat er nog voor andere maatregelen kunnen worden getroffen.
Zelfs als al deze zaken bekend zijn, blijft
het een moeilijke beslissing die je waarschijnlijk pas na intensief
overleg met je partner en een team van artsen kunt nemen.
Wanneer je lijdt aan een ernstige vorm van
zwangerschapsvergiftiging en de artsen denken dat je het gevaar
loopt om eclampsie te krijgen, zul je vaak medicijnen krijgen
om dit te voorkomen. Het geneesmiddel dat daarvoor gebruikt wordt,
is vaak magnesiumsulfaat. Ook wanneer je toch stuipen krijgt,
wordt meestal magnesiumsulfaat gebruikt. Dit moet zo snel mogelijk
worden toegediend om de aanval te stoppen en om herhaling te voorkomen.
Waar vind je verdere informatie?
Wanneer je meer wilt weten over zwangerschapsvergiftiging, de
complicaties van de ziekte en de behandeling, kun je altijd contact
opnemen met je huisarts, verloskundige of gynaecoloog. Zeker wanneer
je denkt dat je zelf de ziekte hebt, kunnen zij je het beste verder
helpen.
Ook kun je contact opnemen met de Stichting
HELLP syndroom. Deze stichting verschaft informatie en organiseert
activiteiten voor vrouwen die lijden aan het HELLP syndroom of
aan een minder ernstige vorm van zwangerschapsvergiftiging. Via
deze stichting kun je ook proberen om in contact te komen met
lotgenoten.
Stichting HELLP syndroom
Postbus 636
3800 AP Amersfoort
Tel.: 0529 - 42 70 00
www.stghellpsyndroom.nl